Kamber Ateş Nasılsın ?

Kamber Ateş'in hikayesini bilenler mutlaka vardır, bilmeyenler için kendi anlatısıyla iletiyorum :
" Ondan sonra çıktım ziyarete. Kız kardeşimle konuştum.
Hoş beş ettik. Birden annem hareketlendi ve kız kardeşimi kolundan tutup biraz geriye çekerek, kendisi bana yaklaştı ve
"Kamber Ateş nasılsın?" dedi. Ben şaşırdım ama çabuk toparladım. "İyiyim anne, sen nasılsın?" diye sordum. Ancak cevap vermedi. Yine biraz kız kardeşimle konuştu. Annem yine aynı şeyi yaptı ve yine bana "Kamber Ateş nasılsın?" diye sordu. Bu durum üç kere tekrarlandı. Her defasında aynı şekilde yanıt verdim. Önce annemin biraz da olsa Türkçe öğrendiğini sandım. Ama böyle tekrarlayınca durumu anladım. Sadece bunu ezberletmişlerdi. Eğer Kürtçe konuşsaydı benimle hem kendisi hem de ben şiddete maruz kalacaktım. Onun için dışarıda bunu ezberlemiş. Aslında ezberlediği sadece "nasılsın" kelimesi, adımı soyadımı zaten biliyor."     

...

 There are certainly those who know Kamber Ateş's story, but for those who don't, I'm relaying it in his own words:
"After that, I went to visit. I talked to my sister.
We exchanged pleasantries. Suddenly, my mother became agitated, grabbed my sister by the arm, pulled her back a little, and approached me, saying,
"Kamber Ateş, how are you?" I was surprised, but I quickly recovered. I asked, "I'm fine, Mom, how are you?" But she didn't answer. She talked to my sister for a while longer. My mother did the same thing again and asked me, "Kamber Ateş, how are you?" This happened three times. Each time I answered in the same way. At first, I thought my mother had learned a little Turkish. But when she repeated it like that, I understood the situation. They had only made her memorize this. If she had spoken Kurdish to me, both she and I would have been subjected to violence. That's why she memorized it outside. Actually, all she memorized was the word "how are you," she already knew my name and surname."